Urodzona w 1971 roku w Koszalinie, artystka ukończyła w latach 1991–1996 Wydział Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1996 roku uzyskała dyplom w pracowni prof. Stanisława Kulona, a także aneks z grafiki warsztatowej w pracowni ad. II° Krzysztofa Wyznera. W latach 1996–1999 kontynuowała edukację, odbywając studia doktoranckie z zakresu historii sztuki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Zajmuje się pedagogiką artystyczną, a własną twórczość rozwija przede wszystkim podczas plenerów. Inspiracją dla jej prac jest natura – jej niezwykłe bogactwo form, barw oraz doznań oddziałujących na wszystkie zmysły. Artystka wybiera i przekształca elementy świata przyrody, nadając im nową formę w ceramice. Od kilku lat tworzy cykle prac odnoszące się do natury oraz tego, co jest jej najbliższe – człowieka. Jej ceramika bywa określana jako „organiczna”, a przez niektórych krytyków i odbiorców zaliczana jest do nurtu decentryzmu. W twórczości artystki pojawił się także motyw kota, który z czasem rozwinął się w całą serię prac ukazujących charakterystyczne cechy i zachowania tych zwierząt.

Artystka czerpie z bogactwa natury, odkrywając ogromne możliwości, jakie daje glina wypalana w piecu. Jej prace są próbą uchwycenia relacji między światem przyrody a ludzką wrażliwością.